Lettergrootte   A A A

Albert Defèsche

Op 23 januari 2013 overleed in Monschau (Duitsland)

pater Albert Defèsche

montfortaan


Op 4 juli 1918 werd Wilhelmus Albertus Defèsche geboren in Heerlen. In 1932 kwam hij naar het kleinseminarie in Schimmert, gevolgd door een jaar noviciaat in Meerssen, hetgeen hij afsloot met zijn eerste professie op 8 september 1940. Ondanks de oorlogstijd reisde Albert naar het grootseminarie in Oirschot. Op 17 februari 1946 werd hij door mgr. Mutsaerts priester gewijd.
Na een jaar spreekvaardigheid in Simpelveld volgde een benoeming voor Amadora in Portugal om Portugees te leren voor zijn benoeming in Mozambique. Hij werkte er in Nangololo, Bomela/Mueda en Imbuho. Gedwongen vanwege de politieke situatie verliet hij Mozambique en reisde naar Brazilië, waar hij bijna twee jaar werkte in Usiminas. In 1968 keerde hij definitief terug naar Europa, waar hij als kapelaan en pastoor zestien jaar gewerkt heeft in parochies in Roetgen en Mechernich-Bleibuir in Duitsland. Op 8 augustus 2011 werd hij opgenomen in de Maria Hilf Stift in Monschau, waar hij liefdevol is verzorgd.

Door het overlijden van onze oudste confrater van de Nederlandse provincie dachten wij aan het citaat uit het boek Spreuken. Albert droomde ervan missionaris te worden. Daarvoor moest hij studeren, wat niet zijn grootste hobby was! Zijn jaren in Schimmert vond hij maar niets. In Oirschot genoot hij naast zijn studie vooral van het voetballen en het kaarten met zijn confraters.
Na zijn priesterwijding en het leren van de Portugese taal werd zijn droom werkelijkheid. Hij werd benoemd tot missionaris in Mozambique. Zeventien jaar lang heeft hij zich met hart en ziel ingezet in het bovengebied van de Macondes voor de mensen voor wie hij was aangesteld. Noodgedwongen moest hij - evenals de andere missionarissen - vanwege de vrijheidsoorlog vertrekken. Hetgeen hij met pijn in zijn hart deed.
Albert werd benoemd voor de missie in Brazilië in Usiminas. De kleine twee jaar dat hij daar is geweest, werd hij vooral getroffen door de armoede van de mensen.
Albert kwam - zo mager als een lat - terug naar Europa en vond zijn werkterrein in Duitsland, als kapelaan in Roetgen en in Mechernich Bleibuir als pastoor tot aan zijn emeritaat.  Na zijn arbeidzaam leven vestigde hij zich in Roetgen, waar hij lange tijd zijn diensten aanbood.

Gedurende al die jaren in zijn pastoraat werkte Albert vanuit een vanzelfsprekend geloof, niet al te veel gehinderd door de traditie van de kerk.


Zijn sterkte was vooral zijn bescheidenheid, vriendelijkheid, zachtheid en hartelijkheid. Hij was ervan overtuigd dat God van mensen houdt en daarom ging hij in het spoor van God. Hij was een geziene mens. Zijn familie had veel met hem op en hij met hen. Op deze wijze heeft Albert zijn leven geleefd.

45 jaar lang heeft zijn nicht Luise Schartmann hem zeer trouw terzijde gestaan en voor hem gezorgd. Samen hebben zij lief en leed gedeeld. Met grote trouw is Luise de laatste periode van Alberts’ leven praktisch iedere dag naar hem toegegaan, toen hij in augustus 2011 noodgedwongen werd opgenomen in de Maria Hilf Stift in Monschau. Wij danken haar oprecht hiervoor!

Rustig en vredig is Albert heengegaan. Moge zijn tekortkomingen worden toegedekt door de liefde en trouw van God waarin hij heeft geloofd.

Albert, bedankt wie jij was, rust in vrede.

Simon Kuijten smm

vicaris