Lettergrootte   A A A

broeder Marcus

Broeder Marcus (Harry) Claessens



Henricus Gerardus Albertus Claessens werd op 11 november 1929 geboren in Oirlo. Hij kwam in 1953 bij de montfortanen in Meerssen en legde na zijn noviciaat zijn eerste geloften af op 28 april 1955. Hij kreeg de naam Marcus. Zijn enige benoeming was voor Ste Marie in Schimmert. Op 28 augustus 2015 overleed broeder Marcus in Schimmert.


Onze confrater Harrie Claessens komt uit een gezin van acht kinderen. Na de lagere school gaat hij werken op de boerderij van zijn vader. Hij doorloopt de landbouwschool en volgt enkele cursussen. Als dienstplichtig soldaat wordt hij in de tijd van de politionele acties naar het toenmalig Nederlands Indië gestuurd. Daar heeft hij, gelukkig, nooit een schot hoeven lossen. Na zijn terugkeer gaat hij zich bezinnen en komt tot het besluit om net als oom Henk als broeder in te treden bij een congregatie. Hij kiest voor de montfortanen met de bedoeling om ooit als missionaris uitgezonden te worden. Maar door allerlei omstandigheden is het nooit zo ver kunnen komen.
Na zijn eerste professie In 1955 ontvangt hij de naam Marcus en zijn benoeming voor Ste Marie in Schimmert, niet wetend dat dit zijn enige benoeming zal blijven. Marcus gaat werken op de boerderij en in de tuin. En als hij een fruitteeltcursus met succes heeft gevolgd, komt daar ook nog de boomgaard bij. Als in 1973 Ste Marie wordt gesloten, verhuist hij als eerste naar het nieuwe Ste Marie. Als enige broeder tussen paters heeft Marcus zich vanaf de eerste dag daar thuis gevoeld. Zijn werk wordt de tuin rond het klooster, later komt daar het park van Vroenhof bij. Ook heeft hij het beheer en de verzorging van het kloosterkerkhof in Schimmert. Marcus is een bezige bij. Werk is aan hem welbesteed. Daarin is hij trouw en kundig. Je kunt op hem rekenen. Dat heeft ook het zorgcentrum Vroenhof mogen ondervinden, waar hij tot aan zijn dood als vrijwilliger heeft gewerkt. Taak en dagelijkse bezigheden geven structuur aan zijn leven. Zonder dat wordt Marcus gespannen, soms overspannen. Een zekere onrust heeft hij altijd met zich meegedragen. Maar binnen de communiteit van Schimmert, waar hij op 1 mei zijn zestigjarige professiefeest heeft gevierd, voelt hij zich gewaardeerd en geborgen. Innerlijk laat hij zich voeden door de dagelijkse eucharistieviering, het rozenkransgebed en zijn dagelijkse gebeden. Hij neemt deel aan bijeenkomsten van onze provincie en het Religieuzenberaad. Hij is een gewaardeerd lid van het kerkkoor. Voor de wekelijkse repetities laat hij zelfs het voetballen op tv schieten. Een bezoek aan zijn geliefde Mariaheiligdom in Lourdes is aanstaande en dan opeens onaangekondigd zijn dood.


Is broeder Marcus nu bevrijd van die telkens opspelende onrust en heeft hij rust gevonden bij de Eeuwige? Wij geloven en bidden het.
In Marcus verliezen wij een montfortaanse confrater, puur en pretentieloos. We zullen missen: zijn hartelijkheid en meeleven, zijn dienstbaarheid en toegewijdheid, zijn broederlijkheid en belangeloosheid, zijn alertheid en humor.
Marcus, dank voor wie je was en wat je voor je familie, voor je medebroeders en voor zoveel anderen mocht betekenen en hebt gedaan. Rust in de liefde van onze God.

Valkenburg a/d Geul, 29 augustus 2015

Peter Denneman smm

provinciaal overste