Lettergrootte   A A A

De stichter

In het spoor van Montfort

0p 31 januari 1673 werd in Montfort-sur-Meu, een dorpje in Bretagne, bij de familie Grignion een zoon geboren. Hij kreeg de naam Louis. Zelf voegde hij daar later aan toe: 'Maria' en noemde zich naar zijn geboorteplaats: 'van Montfort'.

Nadat hij het college had doorlopen bij de jezuïeten in Rennes, ging hij naar Parijs. Daar studeerde hij aan het seminarie Saint-Sulpice waar hij in 1700 priester werd gewijd.

Op de grens van de zeventiende en achttiende eeuw

Montfort voelde zich aangetrokken tot een soort kluizenaarsleven. Maar omdat hij de noden van de kerk zag, heeft hij bewust gekozen voor de verkondiging. Hoewel zijn voorkeur uitging naar de mensen op het platteland, liep hij de steden niet voorbij. Wel had hij steeds oog voor de armen, de zieken en de verstotenen. Zo heeft hij een veelbewogen leven geleid als rondtrekkend volksmissionaris.

De eer van God stond bij hem boven alles. Aan die God zijn mensen toegewijd door hun doopsel. In alle kringen van de bevolking nodigde hij mensen uit bewust te leven als Gods geliefde kinderen.

Hij had de aard van de Bretoen: stoer, vastberaden, recht door zee en onwrikbaar. Hij was een geboren leider, met een fijn aanvoelingsvermogen en eindeloos geduld. Van de mensen kreeg hij dan ook de bijnaam: 'le bon père de Montfort: de goede pater van Montfort’.

Benijdenswaardig is zijn incasseringsvermogen: "Als je de boodschap van het evangelie wil verkondigen, moet je klappen kunnen verdragen". Meerdere keren werd hij uit een bisdom verbannen. Dan trok hij zich terug in de stilte tot hij naar een ander bisdom werd geroepen. Met hernieuwde kracht ging hij daar weer aan de slag. Hij heeft geleefd als een pelgrim, steeds onderweg. Hij is een prediker, met name voor het volk. Hij is een profeet die geloofde in de belofte van wat nog niet te zien was.

Op de grens van deze eeuw

Op 28 april 1716 is Montfort overleden. Zijn zusterscongregatie, de dochters der Wijsheid, telde reeds een aantal leden. Enkele broeders werkten met hem mee in het pastorale werk. Priestermedewerkers had hij ternauwernood twee. Toen Montfort in 1947 heilig werd verklaard, waren zijn volgelingen over heel de wereld verspreid: dochters der Wijsheid, broeders van Sint-Gabriël en montfortanen, broeders en paters. Zij willen in het spoor van hun stichter leven. Ze zijn opnieuw op zoek naar de uitdaging waarvoor Montfort hen plaatst, ook in deze eeuw.