Lettergrootte   A A A

Fons Walters

pater Alfons Walters

Op 1 december 2014 overleed in Nuenen

pater Fons Walters

montfortaan

 

Alfons Walters werd geboren op 19 augustus 1938 in Den Haag. Na zijn opleiding in Voorschoten-Haagsche Schouw en Schimmert, trad hij in bij de montfortanen, toen hij op 8 september 1959 zijn eerste geloften aflegde in Meerssen. Na zijn priesteropleiding in Oirschot werd hij op 27 maart 1965 priester gewijd door Mgr. Jansen smm, bisschop van Isangi (Congo).

Zijn pastoraal jaar bracht hij door in Beresteyn, Voorschoten, waar hij, met een onderbreking voor een MBA studie in Vroenhof, Valkenburg, tot 1983 werkte. Zeven jaar als godsdienstleraar en negen jaar als prefect van het internaat. Nadat het internaat werd gesloten, diende zich een totaal andere functie aan, als vlootaalmoezenier bij de marine. Hij werd gestationeerd in Den Helder, Curaçao en Valkenburg Z.H.

In 1993 wilde hij droge grond onder de voeten als pastoor van drie Leidse parochies, daarbij werd hij provinciaal econoom van 1998 tot 2002. In 2008 zakte hij af naar het Brabantse dorp Nuenen, waar een functie op hem wachtte van pastor bij de broeders van St. Joannes de Deo. Na een kort ziekbed overleed hij in de nacht na zijn ziekenzalving op 1 december 2014.

Fons was een bewogen mens, een doener. Tijdens zijn studiejaren in Oirschot merkte de leiding al op dat hij vol activiteiten zit, rijk aan initiatieven, levendig en iemand die graag de leiding neemt. Als we terugkijken op zijn arbeidzaam leven, dan laat zich dat ook wel zien.

Als leraar en later als prefect is Fons streng, maar rechtvaardig. Zijn vroegere leerlingen spreken met respect en dankbaarheid over hem. Als prefect moest hij ook toezicht houden op de studieresultaten. Hij was er trots op dat in zijn tijd iedereen is geslaagd. Zelf noemt Fons deze periode de gelukkigste van zijn leven.

Als hij vlootaalmoezenier wordt, stapt hij een totaal nieuwe wereld binnen. Daarover heeft zelf ooit gezegd ‘Het had ook wel iets om als pater niet precies te weten hoe alles bij de marine moet en het telkens weer aan iemand te moeten vragen’.

Na dertien jaar wacht hem het basispastoraat. Iets nieuws voor Fons. Hij vindt spoedig zijn draai. Helaas dwingen allerlei omstandigheden hem hiermee te stoppen.

Het emeritus-zijn bevalt hem niet en de mogelijkheid om pastor bij de broeders in Nuenen te worden, grijpt hij met beide handen aan. Hij is er graag en wordt gewaardeerd om zijn persoonlijke stijl van voorgaan en zijn inspiratieve overwegingen. Het wordt een mooie, rustige tijd. Alle tijd om bezig te zijn met zijn postzegelverzameling en eens per maand naar de postzegelveiling in Alkmaar te gaan.

Medio augustus blijkt dat de gezondheid van Fons vlug verslechtert en zich niet meer kan herstellen. Fons lijkt dit te aanvaarden en begint van alles te regelen tot en met het ontvangen van de Ziekenzalving. Dat gebeurde zoals Fons dat wilde, omringd door familie, confraters, broeders, oud-parochianen uit Leiden en degenen die hem tot dan toe altijd hebben bijgestaan: Ger en Marjo. In alle rust is Fons gestorven op zijn kamer, waar hij zo graag vertoefde.

Met het overlijden van Fons verliezen wij een dierbare confrater, die op een eigen, soms kritische wijze, meeleefde met het wel en wee van onze groep. Dankbaar om wie Fons als confrater was en wat hij als pastor voor velen heeft betekend, leggen wij zijn leven in de handen van de Eeuwige, steun en toeverlaat voor Fons. 

We nemen op vrijdag 5 december 2014 om 10.30 uur afscheid van Fons in de kapel van zorgcentrum de Akkers, Margot Begemannstraat 9 in Nuenen. Na de koffietafel wordt hij begraven op het kloosterkerkhof in Schimmert. Donderdagavond 4 december om 20.00 uur houden we een avondwake in dezelfde kapel.

 

1 december 2014, Valkenburg a/d Geul

namens familie Walters en confraters,
Peter Denneman smm
provinciaal overste