Lettergrootte   A A A

Leo Brinkman

Leo Brinkman

Leonardus Gerardus Brinkman werd op 7 maart 1933 geboren in Limbricht. In 1947 kwam hij naar Ste Marie in Schimmert. Hij werd montfortaan toen hij op 8 september 1954 zijn eerste geloften aflegde in Meerssen. Zijn priesteropleiding op het grootseminarie in Oirschot werd afgesloten met de priesterwijding op 27 maart 1960 door mgr. Bekkers.
Zijn eerste benoeming was als leraar voor het seminarie in Fatima en na een studie Portugees vertrok hij naar Fatima. Hij doceerde tot 1985, met een onderbreking van vijf jaar, toen hij assisteerde in de parochie in Olival Basto. Tot 1993 was hij overste, assistent en pastoor in Castro Verde. Terug in Fatima werd hij overste assistent van de seminaristen tot 1999 toen hij werd benoemd voor Ourique. Na twee jaar keerde hij terug naar Castro Verde. Zijn laatste jaren in Fatima (van 2003 tot 2010) assisteerde hij o.a. in het heiligdom.
In augustus 2010 kwam hij terug naar Nederland en vond zijn thuis bij de communiteit van Vroenhof, waar hij op 5 oktober 2013 overleed.

Al van jongsaf aan  wil Leo priester, of liever missionaris worden. Het is voor zijn omgeving dan ook niet verwonderlijk  als hij als 12-jarige naar het seminarie gaat.  Voor Leo is het een heerlijke tijd, waar hij ook zijn talenten op het gebied van muziek verder kan ontwikkelen. Ofschoon hij een van de pientere leerlingen is, ziet hij er niet naar uit staatsexamen te doen. Zo hoopt hij een mogelijk leraarschap later te ontlopen. Maar de overheid zendt hem na zijn priesterwijding naar Portugal om leraar te worden op het kleinseminarie in Fatima. Daar doceert hij o.a. Engels, Frans, Latijn; verzorgde muziek- en godsdienstlessen. Hij is een attente leraar, op wie de leerlingen altijd kunnen rekenen. Ook als pastoor is Leo geliefd. Hij is open en hartelijk voor parochianen. Begaan met ieders vreugde en verdriet. Naast zielzorger is hij ook als bouwheer actief. De basiliek van  Castro Verde heeft hij van binnen en ook met behulp van de communistische burgemeester aan de buitenkant gerestaureerd. Tijdens zijn laatste jaren in Portugal is hij een van de biechtvaders op het heiligdom van Fatima.

Een echt communiteitsmens is Leo pas geworden, als hij lid wordt van de communiteit van Vroenhof. In Fatima heeft hij, omdat hij zo gemakkelijk contacten legt, veel vrienden en kennissen. Voor hen is hij een dankbare gast. Leo is ook een gewaardeerde gastheer, vooral voor zijn familie die hem heel wat keren in Portugal heeft bezocht.
Als Leo in 2010 voorgoed naar Nederland terugkeert, kost hem dat veel moeite. Dat Portugal hem nauw aan het hart ligt, blijkt wel uit de vele verhalen die hij vertelt. In hetgeen anderen vertellen weet Leo altijd wel een link te leggen met hetgeen hij ooit in Portugal heeft meegemaakt.

Zijn gezondheid is altijd al zwak geweest. Vooral zijn slechter wordend gezichtsvermogen brengt steeds meer beperkingen met zich mee. Klagen doet hij niet, ook niet als het al duidelijker wordt dat de kanker hem in zijn greep heeft. Eind augustus ontvangt Leo temidden van zijn confraters in de kapel van Vroenhof de ziekenzalving. Een indrukwekkende viering, die afgesloten wordt met het door Leo zo gewaardeerde Fatimalied.  Dan komt het moment dat Leo afhankelijk wordt van de rolstoel en tenslotte vindt hij enkel rust op zijn kamer. Daar wordt hij omringd door neef Henk, andere familieleden en zijn confraters. Dat doet Leo goed en maakt hem rustig. Temidden van hen is hij rustig en vredig gestorven op 5 oktober 2013.

namens familie Brinkman en confraters,

Peter Denneman, provinciaal overste

Publicatie: 4 december 2013