Lettergrootte   A A A

Algemeen

Nederlandse provincie

Op 1 januari 1905 traden nieuwe constituties in werking, die op 10 oktober 1904 waren goedgekeurd door de Congregatie van de Religieuzen. Gezien het groeiende aantal leden en hun verspreiding over verschillende continenten was het noodzakelijk het bestuur te decentraliseren. Besloten werd in Europa twee provincies op te richten: een Franse provincie met Italië daaraan verbonden, en de provincie van België en Holland met daaraan verbonden Denemarken, Engeland en IJsland. In Amerika stichtte men een Canadese provincie met daaraan verbonden de huizen in de Verenigde Staten en Vancouver. Ten slotte stichtte men provinciale vicariaten in Shiré (hedendaags Malawi) en Colombia. Klokslag twaalf van nieuwjaarsnacht 1904-1905 waren het Gezelschap van Maria en de congregatie van de Sagesse niet langer instituten van bisschoppelijk recht, maar volwaardige congregaties van pauselijk recht. De oprichting van provincies was een van de voorwaarden daartoe geweest. Over de naam van de Nederlandse provincie heeft enige tijd onduidelijkheid bestaan. Eerst heette ze Province du Nord of Province de Belgique et Hollande, maar vanaf 1907 heette ze officieel Province de Hollande.

Op haar geboortedag in 1905 telt de Nederlandse provincie 70 leden: 37 paters, 17 scholastieken en 16 broeders. De paters zijn werkzaam in België, Canada, Vancouver, Frankrijk, de Verenigde Staten, Engeland, Nederland, IJsland, Nyasaland, Colombia en Haïti. Van de broeders komen er negen uit Nederland, zes uit België (waarvan drie uit Houthalen) en een uit het Duitse grensplaatsje Hillesheim. De scholastieken zijn allen Nederlanders; er zijn nog geen Belgen of Duitsers onder hen. Twaalf van hen studeren in Oirschot, twee in Canada, twee in Rome en één is scholastiek-leraar op Kuper Island (Vancouver).