Lettergrootte   A A A

pater J. v.d. Asdonk

Op 16 augustus 2009 overleed in Maastricht

pater Jo van den Asdonk

montfortaan

 

Joseph, Hubert, Maria (Jo) van den Asdonk werd op 25 oktober 1925 geboren in Meijel. Hij trad in 1948 in bij de montfortanen en legde zijn eerste geloften af in Meerssen op 8 september 1949, bijna 60 jaar geleden. Op 20 maart 1955 werd hij in Oirschot priester gewijd door mgr. W. Mutsaerts.

Na zijn priesterwijding kreeg pater Van den Asdonk een benoeming als leraar op de Missie- vakschool in Bunde en Zevenaar.  In 1968 werd hij kapelaan in Leenhof en godsdienstleraar. Van 1971 tot 1976 assisteerde hij in Nieuwenhagerheide en was tegelijkertijd moderator van het Eikenhagencollege. De laatste 25 jaar van zijn werkzame leven was hij pastoor in de H. Walburga-parochie in de Maastrichtse wijk Amby. Hij overleed na een kort ziekbed in verpleeghuis de Zeven Bronnen in Amby.

Het beeld van de goede Herder heeft Jo tijdens zijn leven voortdurend voor ogen gehad. Ook hij  heeft het beste van zichzelf gegeven. Na zijn priesterwijding werd hij benoemd als leraar op de missievakschool te Bunde en Zevenaar. Ruim 13 jaar droeg hij zijn steentje bij aan de vorming voor jonge broeder montfortanen. Hij was ervan overtuigd, dat dit een goed werk was, juist om dat wat Montfort heeft bezield, en waar hij zich voor heeft ingezet, uitgedragen moest worden.

Als propagandist ging hij de boer op om nieuwe roepingen te werven. Stad en land ging hij af. Hij bezocht scholen, parochies, en gezinnen om jonge mensen warm te maken om  montfortaan te worden.

Als catecheet probeerde hij jonge mensen gevoelig te maken voor het geheim van de schepping, de zin van het leven, en de plaats van God en Jezus Christus in hun leven. Hij ging graag met de jonge mensen op weg om hen voldoende bagage voor het leven mee te geven.

Zijn benoeming in het parochie pastoraat is ongetwijfeld het beste geweest wat hem ten deel is gevallen. Het was zijn grootste wens. Als Pastor heeft hij gewerkt in Nieuwenhagerheide, Leenhof en in Amby. Bijna 25 jaar was hij Pastoor van de parochie van de Heilige Walburga. Bij zijn aanstelling vertelde hij dat de kerk een sfeerloze indruk op hem maakte. Maar met groot enthousiasme en een goed organisatie vermogen is hij aan het werk gegaan en bracht hij sfeer in de kerk. Hij wist veel mensen te betrekken bij het kerkenwerk. Met zijn onbegrensde inzet en zijn inspirerende aanwezigheid droeg hij er zorg voor dat er veel ten goede werd veranderd.

Hij was sterk in een goed verzorgde liturgie, catechese vond hij fundamenteel om zijn parochianen voor te gaan in het leren geloven en de dienst aan de naaste stond bij hem hoog in het vaandel. Vanuit de geest van Montfort had hij aandacht voor de mens in nood. Tevens werd hij  geïnspireerd door het erfgoed van de patrones van de parochie H.Walburga.

De christelijke sfeer, die zij te midden van haar mensen probeerde waar te maken, probeerde hij over te dragen in de parochiegemeenschap van Amby. Iedere dag bad hij op voorspraak van de H. Walburga: “Help ons om samen Uw opdracht missionaris te zijn in onze tijd, zo te kunnen waarmaken als U dat deed in Beieren. Hij was zo betrokken bij het wel en wee van de parochianen, dat zijn familie meer dan eens verzuchtte: “Jo is alleen parochie”. Op 1 maart in het jaar 2000 ging Jo met emeritaat, maar hij bleef in zijn geliefd Amby wonen. Hij kreeg iets meer tijd voor andere zaken en bleef betrokken bij het wel en wee van de gemeenschap.

De laatste tijd ging zijn gezondheid achteruit. In het ziekenhuis in Maastricht vertelde hij mij op 30 juli: “Ik hoop dat ik zodanig revalideer dat ik weer terug naar mijn huisje kan.”  Het heeft echter niet zo mogen zijn. Op zondag16 augustus in de late avond stond Jo oog in oog met de grens van het leven met zijn en met onze God. Nu is zijn leven voltooid. Dat hij gelukkig mag zijn in een nieuw en ander leven, dat hopen wij van harte.

Jo bedankt wie jij was en wat je hebt betekend. Het moge je goed gaan.

In het bijzonder willen wij bedanken allen die zeer intens met Jo verbonden zijn geweest. Zij hebben veel met hem gedeeld en zijn hem met hun zorg nabij geweest.