Lettergrootte   A A A

pater Jan Bechtold

Op 12 februari 2013 overleed in Eindhoven
pater Jan Bechtold
montfortaan


Johannes Theodorus Bechtold werd op 22 april 1925 in Schiedam geboren. Hij werd opgeleid in humaniora in Nieuwkuijk, Leuven en Schimmert. Na zijn noviciaatsjaar bij de montfortanen in Meerssen legde hij op 8 september 1949 zijn eerste geloften af. Aan ’t eind van de filosofie- en theologie-opleiding in Oirschot werd hij priester gewijd op 20 maart 1955. Hij kreeg een benoeming voor Malawi en werkte als missionaris in Limbe, Masanjala, Bandawe en Blantyre. Van 1969 tot 1989 was hij leraar op het kleinseminarie Pius XII in Nguludi. Zijn laatste functie was leider van het Pastoral Centre in Nantipwili. In 2004 keerde hij terug naar Nederland, naar de communiteit in Oirschot. Toen het klooster opgeheven werd, verhuisde Jan naar Huize Glorieux in Eindhoven. Hij werd er liefdevol verzorgd tot aan zijn overlijden.

Jan was een bewerkelijk kind. Een typering van zijn moeder vanwege zijn zwakke gezondheid en zijn sterke eigen wil. Dat laatste heeft Jan tot aan zijn dood behouden. Zijn gezondheid is door het vele sporten op de middelbare school sterk verbeterd.  Al heel vroeg toonde Jan een diepe interesse in alles wat met de natuur te maken had. Niets was voor hem vanzelfsprekend.  Alles moest onderzocht worden en dat maakt hem bijzonder tijdens zijn middelbare schoolopleiding. Via via kwam Jan uiteindelijk op het kleinseminarie in Schimmert. Hij doorliep het noviciaat en trad in bij de montfortanen. Dat gaf hem de mogelijkheid om zijn ideaal waar te maken: priester-missionaris worden. Zo zou hij met en voor anderen pastor kunnen zijn. In 1955 ontving Jan de priesterwijding. Voor hem was het een wijdingsdag die in rouw was gedompeld, want een week tevoren was zijn vader overleden. Het door hem zo gewenste vertrek naar de missie viel hem dan ook zwaar. Hij had grote moeite om zijn moeder in haar verdriet alleen achter te moeten laten. Gelukkig kon hij rekenen op zijn zussen en broer. Door die overtuiging gestrekt, vertrok hij vol idealisme naar Malawi.
            
Een kleine vijftig jaar heeft Jan daar gewerkt. In zijn 25-jarig leraarschap op het Pius XII-seminarie heeft hij zijn steentje bijgedragen aan de opleiding van  menig priester, politicus, jurist en arts van Malawi. In grote dankbaarheid heeft Jan altijd omgezien naar die prachtige jaren. Heel eerlijk bekende hij dat hij van de Malawianen meer heeft geleerd dan zij van hem.  Hun blijheid, spontaniteit,
opgewekt geloven miste hij dan ook, als hij in 2004 voorgoed in Nederland terugkeert.

De communiteit van Oirschot wordt zijn nieuwe thuis. Het valt Jan zwaar om te aarden en zich thuis te voelen. Sowieso was Jan niet iemand die zijn gevoelens liet zien of onder woorden bracht. Om die reden viel het de communiteitsleden niet altijd mee om met Jan samen te leven. Jan ging zo zijn eigen weg en vaak was het gissen naar wat bij hem op het program stond en wat hem echt ter harte ging.  Ja, al wat groeit en leeft boeide hem. Maar over wat hem echt bezig hield sprak hij niet vaak. Jan was een denker, ietwat naar binnen gekeerd.

Toen de communiteit gedwongen werd te verhuizen naar Vroenhof, koos Jan voor zichzelf en ging wonen in Eindhoven. Zo bleef hij in Brabant, in de buurt van zijn familie, en dat was hem veel waard. In het kloosterverzorgingshuis Glorieux genoot hij een gastvrij onthaal. Hij vond er dankzij de hartelijkheid van de zusters, broeders en zijn maatje David weldra zijn draai. Om zijn persoon, zijn kennis en om wat hij uitstraalde werd hij door menigeen gewaardeerd. Dat is ook wel gebleken tijdens de laatste weken van zijn  leven. Helemaal afhankelijk van anderen kwamen velen hem bijstaan. Dankzij hun aller zorg en liefdevolle nabijheid is hij in de vroege ochtend van 12 februari rustig van ons heen gegaan. Jan heeft zijn leven teruggelegd in de handen van de levende God. De Alomtegenwoordige is Jan altijd nabij geweest. Op God bouwde hij zijn leven, aan Hem vertrouwde hij toe al wat hij deed en gaf terug de gaven ten leven die hij had ontvangen.  


                                     
Peter Denneman smm
provinciaal overste