Lettergrootte   A A A

pater Thei Hustin

pater Thei Hustin

 Op 10 januari 2015 overleed in Schimmert

Thei Hustin

montfortaan

Theodorus Jozef Hustin werd op 27 oktober 1923 geboren in Heerlen. Hij kwam naar het kleinseminarie in Schimmert in 1937 en werd op 8 september 1945 montfortaan. In het grootseminarie in Oirschot werd hij op 4 maart 1951 priester gewijd door mgr. Mutsaerts.

Zijn eerste benoeming was als leraar op de Missievakschool in Bunde. Tien jaar later werd Thei er overste tot de sluiting ervan in 1965. Daarna werd hij directeur van Huize St Jozef in Bunde (kinderbescherming), districtscatecheet en assistent van de basiliek in Meerssen. Hij was vicaris in het provinciaal bestuur tot hij gekozen werd als provinciaal (van 1983 tot 1993). In 1994 werd hij overste van de communiteit Vroenhof en pastor van het zorgcentrum. In 2010 verhuisde hij naar de communiteit van Schimmert.

In Thei verliezen we een beminnelijke medebroeder. Iemand die van harte heeft meegeleefd met het wel en wee van onze congregatie en zich daarvoor ook heeft ingezet. Dat begon al met zijn eerste benoeming voor de Missievakschool. Een gedegen vakkundige opleiding voor broeders stond bij hem hoog in het vaandel. Ook hun spirituele vorming. Als overste had hij voor broeders ook een bijzondere zorg.

Als pastor en catecheet was Thei toegewijd, oprecht en creatief. Zijn liturgie was tot in de puntjes verzorgd en in zijn preken waren Bijbel en actualiteit met elkaar vervlochten.

Als provinciaal overste was hij punctueel en ruimhartig tegelijk. Dat was later ook in Vroenhof. Zijn capaciteit tot besturen bleef niet tot eigen kring beperkt. Zo is hij een van de drijvende krachten geweest bij de oprichting van het hospice in Valkenburg.

Thei was begenadigd met vele talenten. Hij had een bijzonder gevoel voor het Schone. Zijn verwondering om al het geschapene groeide uit tot bewondering, wat hij uitte met pen en penseel. Dat heeft hij tot het einde toe gedaan.

Een diepgelovig persoon, die zich de spiritualiteit van Montfort al meer eigen heeft gemaakt. Dat blijkt uit de levensbeschrijving van Montfort die hij voor ‘Im Dienste der Königin’ maakte.

Een gezelschapsmens was hij. Familie, vrienden en wij kunnen daarover meepraten. Hij was een rasverteller. Puttend uit een ijzersterk geheugen kon hij met de nodige humor menig persoon of gebeurtenis uit het verleden ten tonele voeren.

De laatste jaren was hij lid van de communiteit van Schimmert. Hij voelde zich daar thuis, genoot van de rust en mogelijkheid om te schrijven, te schilderen en met familie, vrienden en confraters er op uit te trekken. Dat werd de laatste jaren al minder, toen zijn gezondheid achteruit ging. Thei liet komen wat komt. Hij was gerust en content met iedere dag die hem werd gegeven. Met die gerustheid is hij ook zijn laatste nacht ingegaan. Hij is gestorven zoals hij heeft geleefd: vertrouwend op de nabijheid van God.

Namens familie Hustin en confraters,