Lettergrootte   A A A

Een levenswerk

Een levenswerk... afgebroken?

Een levenswerk... afgebroken?

Het doel van de volksmissies, die Montfort geleid heeft, was “de vernieuwing van de christelijke spiritualiteit. Als praktisch missionaris zocht hij naar wegen om datgene, wat hij tijdens de missies bereikt had voort te zetten. Daarvoor richtte hij niet alleen kerkelijke verenigingen op, maar ook plaatste hij aan het eind van de missie een missiekruis, maar dat kon ook een Calvaire worden, een Kruisberg waarvan er veel zijn in Bretagne. Montfort besloot zijn missies met een toewijding, een vernieuwing van het doopverbond: “Ik geef mij geheel aan Jezus Christus, door de handen van Maria, om mijn kruis te dragen, hem achterna, alle dagen van mijn leven”. Iedereen die de missie gevolgd had tekende dit verbond.

In 1709 preekte Montfort een missie in Pontchâteau. Vanwege het enthousiasme durfde hij een groots plan te opperen: een monumentale kruisberg bouwen. Op de dag vóór de inzegening kwam echter bevel uit de kringen van de koning, dat deze kruisberg afgebroken moest worden, omdat het gezien werd als een vesting, waar de Engelsen bij een eventuele inval gebruik van zouden kunnen maken. De mensen wilden niet meewerken om af te breken wat ze met zoveel inzet hadden opgebouwd.
De beelden van Maria en St. Jan, die u ziet liggen, herinneren aan deze kruisberg, die later toch weer werd gerestaureerd.

De duiven en kruisen die Jaap Min schilderde, komen van de legende over het uitkiezen van de plaats. Montfort had op een heuvel bij de kapel van St. Reine zijn plan aan de boeren uit de omtrek uitgelegd. Toen zij aan de bouw wilden beginnen, kwamen er twee witte duiven aangevlogen, die hun bek vol zand namen en wegvlogen. Dit herhaalde zich. Montfort beschouwde dit als een teken uit de hemel en koos de plaats waar de duiven naar toe vloegen. Later bleek dat vanaf deze plek wel dertig dorpen en kerktorens in de omgeving te zien.
Terwijl de boeren uit de buurt bergen werk verzetten om de heuvel nog meer op te hogen kwam een oude man kijken. Hij vertelde dat veertig jaar geleden hier iets bijzonders gebeurd was: “op een heldere zomerdag daalden rond het middaguur heldere kruisen met wapperende vaandels uit de hemel; toen brak een onweer los en wel zo fel, dat het vee uit de weiden naar het dorp weg vluchtte. Gedurende een uur was er gezang uit de hemel te horen”.